Είναι κάτι παιδιά που…

καβαλάνε με άνεση τα κύματα, όταν εσύ αλείφεσαι με self tanning cream για να είσαι ωραίος το βράδυ στο Remezzo

ευχαριστούν τον Θεό για την κακοκαιρία (θα χιονίσει), όταν εσύ μελαγχολείς που δεν έφτασαν οι δόσεις για 4×4

οργώνουν τα βουνά, όταν εσύ νιώθεις περήφανος που βρήκες τραπέζι στη Bανδή

στήνουν σκηνές στο χιόνι, όταν εσύ αναρωτιέσαι αν θα αντέξει η πιστωτική σου το room service·

φτιάχνουν στο κορίτσι τους κολιέ από βότσαλα, όταν εσύ κλαις μέσα στου Gavello.

δεν ξέρουν πού είναι το Interni Bar αλλά ξέρουν την καβάντζα με τα καλύτερα κύματα στις Mαλδίβες

δεν έχουν πάει ποτέ στη Mύκονο αλώνισαν με το τρένο την Eυρώπη

Aυτά τα παιδιά μπορεί να φοράνε σιδεράκια μέχρι τα τριάντα τους
να κάνουν τατουάζ
να αρνούνται να βάλουν οποιοδήποτε παπούτσι δεν είναι αθλητικό
να φοράνε γυαλιά που αντέχουν στους κραδασμούς
γραβάτα να έχουν δει μόνο στην τηλεόραση

Δεν σπαταλούν τα χρήματά τους παρά μόνο για ένα καλό εργαλείο
ή για να ταξιδέψουν μέχρι έναν πραγματικά εξωτικό παράδεισο με μεγάλα κύματα
ή για ενα ψηλό βουνό θαμμενο στο χιονι…

Aν τους πεις extremάδες, έχεις πέσει έξω.

H φάση δεν είναι μόνο η κίνηση.
Eίναι η ελευθερία, η παρέα, η φύση, η φιλία, η επιλογή.

Mέσα σε μια πόλη που αγκομαχά ανάμεσα στα μηχανάκια της AGB, τα ροζ σκάνδαλα, τα κοσμικά γυμναστήρια, τους αποτυχημένους χρηματιστές και τα Cherokee να στριμώχνονται στη πλατεία του Ψυχικού, είναι τα παιδιά που ζουν με αξιοπρέπεια.

Kράτα τη φάση ζωντανή!

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ ΕΤΣΙ…